الشفاعة » ؛ « 1 » و در روايت ديگر : « أنا أول شافع ومشفع » . « 2 » علم غيب : علم غيب كه اختصاص به خداوند دارد : « قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ » ، « 3 » در حالى كه ثابت است كه خداوند علومى از غيب را به پيامبر صلى الله عليه و آله آموخته است : « عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ » . « 4 » مانند اين مسأله است وصف پيامبر صلى الله عليه و آله در قرآن كريم به رأفت و رحمت ، آن‌جا كه مىگويد : « بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ » . « 5 » و با همين وصف در بسيارى از مواضع ، خداوند خويشتن را وصف مىكند : « رؤوف رحيم » و مشخص است كه وصف اول و دوم متفاوت است ، اما در قرآن مطلق و بدون قيد و شرط آمده است ؛ چراكه مخاطب مؤمن و موحّد ، فرق بين خالق و مخلوق را مىشناسد و اگر جز اين بود بايد خداوند مىفرمود : پيامبر رؤوف است به

--> ( 1 ) . به من حقّ شفاعت داده شده است . ( 2 ) . من اولين شفاعت‌كننده و نخستين كسى هستم كه شفاعتش مقبول مىباشد . ( 3 ) . نمل : 65 ؛ بگو هيچ‌يك از موجودات آسمان و زمين جز خداوند ازغيب آگاه نمىباشند . ( 4 ) . جن : 25 ؛ او به غيب آگاه است و هيچ‌كس بر عالم غيب او آگاه نيست ، مگر رسولى كه مورد رضايت او باشد . ( 5 ) . توبه : 128 ؛ پيامبر نسبت به مؤمنين رؤوف و رحيم است .